براساس مستندات تاریخی، آذربایجان و مردمان فهیم‌ آن، نقش بسیار برجسته‌ای در راه بسط و تعمیم فرهنگ داشته و در پی‌ریزی بنای فرهنگ و ادب، و دانایی و آگاهی، پیش‌قدم بوده‌اند. پس از ایجاد دارالفنون تهران، به تقاضای مظفرالدین میرزا که دوران ولیعهدی خود را می‌گذراند، به‌هزینه دولت، مدرسه‌ای در تبریز تأسیس شد که در سالنامه‌های آن‌دوره به‌نام «مدرسه دولتی» و یا «مدرسه مظفری» معروف شد و امروزه به «دارالفنون تبریز» موسوم است. متأسفانه این بنای فرهنگی بسیار برجسته، در دوره ما چنان‌که باید محل توجه قرار نگرفته است و هم‌اکنون وضعیت مناسبی ندارد و ضرورت دارد، در جهت زدودن غبار فراموشی از چهره این اثر تاریخی و علمی، گام‌های بلندی برداشته شود. به‌منظور ارج نهادن به تلاش پیشینیان برای بسط و توسعه علم و دانش و تربیت فرزندان ایران،«بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی»، با همکاری «انجمن ایرانی تاریخ»، روز دوشنبه 28 آبان 14٠3 در نشستی تخصصی، به بررسی دلایل تأسیس و کارکرد ویژه دارالفنون تبریز و بررسی وضعیت کنونی آن پرداخت که گزارش مختصر آن را در ادامه می‌خوانید.
در ضمن تحریریه فصلنامه از مدیریت محترم از بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان‌شرقی به‌دلیل برگزاری این مراسم و ارائه این گزارش تشکر و قدردانی می‌کند.