معرفی مرکز اسناد شورای عالی آموزش و پرورش: بررسی جایگاه حقوقی و تاریخی شورا و اعضای قبل و بعد از انقلاب اسلامی

نویسنده

....

چکیده

 تحولاتی که در اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران عصر قاجار رخ داد، نیاز به مدرسه به عنوان مطالبه بخشی از عناصر فرادست جامعه مطرح شد. به طوری که با تأسیس «انجمن معارف» در یک دهه قبل از انقلاب مشروطه (13۲6ـ 13۲4هـ . ق) توجه به علوم جدید و لزوم گسترش مدارس نوین وجهه همت اعضای این انجمن قرار گرفت؛ نخبگان حامی این جریان به سرعت فعالیت ها و برنامه های خود را متمرکز کرده و در قالب تأسیس ده ها مدرسه، انتشار نشریه، تأسیس کتابخانه و ... اقدام به سیاست گذاری فرهنگی در قالب این مؤسسات جهت مقبولیت و مشروعیت بخشی به نظام نوین آموزشی برآمدند. این نهاد به تدریج علی رغم تغییر عنوان نظیر شورای معارف، مجلس شورای معارف، شورای عالی معارف و ... در سال های بعد از مشروطه به فعالیت خود ادامه داد. تا اینکه با تصویب دو قانون مهم «قانون اداری وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» در ۲8 شعبان 13۲8برابر 1۲شهریور 1۲89و همچنین «قانون اساسی معارف» در 10ذیقعده 13۲9برابر 9آبان 1۲90در مجلس دوم شورای ملی، فعالیت هایی از این نوع از جایگاه و ساختار حقوقی بهره مند شد. در این مقاله ضمن بررسی تکاپوهای قانونی جهت مشروعیت بخشی به فعالیت های یکی از مهمترین ارگان حقوقی آموزش و پرورش یعنی شورای عالی معارف/ فرهنگ/ آموزش و پرورش ـ به اختصار ـ اسامی تعدادی از رجال معارف پرور که نقش تعیین کننده ای در تدوین مصوبات شورا داشتند، ارائه می گردد. ضمن اینکه برای تبیین جایگاه حقوقی شورای عالی معارف/ فرهنگ/ آموزش و پرورش دو مجموعه مهم از قوانین مصوب مرتبط با این شورا در قبل و بعد از انقلاب اسلامی تقدیم می گردد.