با تأسیس دارالفنون در سال 1268 ه . ق، و ورود معلمان و اساتید خارجی، مطابق قراردادی که با آنها بسته شده بود، تألیف و تدریس از وظایف اساتید خارجی بود که در فهرست تعهداتشان ضبط و ثبت شده بود. نخستین گروه این اساتید که کار را شروع کردند متن درس خود را به زبان فرانسه تهیه کرده و در اختیار مترجم قرار میدادند. در کلاس هم همان متن را مورد بحث قرار میدادند و مترجم آن را ترجمه میکرد. محتوای هر درسی که آماده و ترجمه شده بود به چاپخانه ارسال و به سرعت چاپ و نشر میشد. این زمینهای برای تدوین کتابهای درسی دارالفنون بود که در این مقاله بهصورت مختصر به آن پرداخته میشود.
