فصلنامه گنجینه دارالفنون

فصلنامه گنجینه دارالفنون

گفت‌وگو با: «دکتر علیرضا کیامنش» آخرین مدیرِ دفتر تحقیقات آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی

نویسنده
پژوهشگر حوزه تاریخ
چکیده
 «علیرضا کیامنش»  نامی آشنا درصحنه تعلیم و تربیت کشور است. او یکی از پژوهشگران خبره و صاحب‌نام کشور است. وی اولین مجری طرح بین‌المللی تیمز است و مطالعات زیادی در زمینة مسائل آموزش‌و‌پرورش انجام داده است. بسیاری از افراد صاحب‌نام در تعلیم و تربیت کشور از دانشجویان ایشان هستند و او را فردی فرهیخته و باسواد در مسائل آموزش‌وپرورش و به‌ویژه در حوزة تحقیقات، سنجش و ارزشیابی می‌شناسند. او با سپاه دانش کارش را از روستاهای دورافتاده در دزفول آغاز کرد و باهمت و توان خود دورة کارشناسی آموزش ابتدایی و دورة کارشناسی ارشد راهنمایی‌تحصیلی خود را در رشتة مشاوره گرفت. حدود 3 سال در آموزش‌وپرورش شهرستان دزفول به‌عنوان راهنمای تحصیلی خدمت کرد و با بورس تحصیلی از دانشگاه تربیت‌معلم، برای ادامه تحصیل در رشتة مشاوره عازم امریکا و دانشگاه UCLA شد. پس از حدود یک سال تحصیلی در این رشته با موافقت دانشگاه تربیت‌معلم تغییر رشته داد و به‌عنوان دانشجوی فوق‌لیسانس و سپس دانشجوی دکترا در رشتة روش‌های پژوهش و ارزشیابی به تحصیل خود ادامه داد. وی در اسفند 1358 به کشور بازگشت. ولی با توجه به‌دستور ستاد انقلاب فرهنگی در مورد ممنوعیت استخدام در دانشگاه، کار خود را در آموزش‌وپرورش دزفول و سپس منطقه 16 تهران و مراکز تربیت‌معلم ادامه داد. وی در تیرماه 1363 به دانشگاه تربیت‌معلم منتقل شد و تا زمان بازنشستگی در این دانشگاه خدمت کرد. به‌دلیل علاقمندی به آموزش‌وپرورش با حفظ سمت آموزشی خود در دانشگاه به‌عنوان سرپرست دفتر تحقیقات آموزشی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، دبیر شورای تحقیقات آموزش‌وپرورش و در مقطعی، مشاور پژوهشی وزیر وقت آموزش‌وپرورش با این وزارت همکاری فعال داشت. 
دکتر کیامنش، معلمی پرتلاش و سخت‌کوشی است. در لابه‌لای این گفت‌وگو خواهید دید که هیچ‌گاه راه همواری در پیش فعالیت‌های آموزشی و علمی‌اش وجود نداشته و هر بار تنها با پشتکار بی‌مانندش سبب شده تا موانع از سر راهش برداشته شود. هم‌اکنون هم چند‌سالی است به‌عنوان سردبیر فصل‌نامه علمی ـ  پژوهشی نوآوری‌های آموزشی با سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی همکاری دارد. 
این گفت‌وگو به‌منظور ثبت اطلاعات تاریخ شفاهی آموزش‌و‌پرورش در دومرحله (مرحله اول در سال 1395 توسط آقای دکتر چوبینه و مرحله دوم و تکمیلی در پاییز 1400 توسط خانم دکتر اعظم ملایی‌نژاد) انجام ‌شده است.