<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>برنامه‌های درسی فنی و حرفه‌ای در گفت وگو با مهندس محمد نشاسته‌ریز</VernacularTitle>
			<FirstPage>13</FirstPage>
			<LastPage>27</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229387</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>مسعود</FirstName>
					<LastName>جوادیان</LastName>
<Affiliation>محقق و پژوهشگر حوز ة تاریخ</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>اعظم</FirstName>
					<LastName>ملایی‌نژاد</LastName>
<Affiliation>دکترای مدیریت آموزشی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">نوشتار حاضر تلفیق دو گفت‌وگو با استاد نشاسته‌ریز است که اولی توسط آقای مسعود جوادیان در سال 1395 و دومی توسط خانم دکتر اعظم ملایی‌نژاد در سال 1403انجام شده است.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229387_a6ba1b3b001422c3754d6b6930b051a0.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مذاکرات ارزنه‌الروم مروری بر صورت‌مجالس نویافته (1259-1263 قمری)</VernacularTitle>
			<FirstPage>31</FirstPage>
			<LastPage>48</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229390</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>نصرالله</FirstName>
					<LastName>صالحی</LastName>
<Affiliation>دانشیار گروه آموزشی تاریخ، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مناسبات طولانی ایران و عثمانی همیشه با جنگ و صلح توأم بود. آخرین رویارویی در دورۀ قاجار ( 1238 - 1236 ق) صورت گرفت و با امضای معاهدۀ اول ارزنةالروم پایان یافت. دو دهه بعد از این معاهده، دو کشور برای رفع اختلاف‌های دیرینه و متعدد، با وساطت روس و انگلیس در کنفرانس ارزنةالروم چهار سال مذاکره کردند که حاصل آن امضای عهدنامۀ دوم ارزنةالروم ( 1263 ق) بود. نمایندگان هر چهار دولت (ایران، عثمانی، روس و انگلیس) با ارسال اسناد، گزارش‌ها و صورت‌مجالس مذاکرات، دولت‌های خود را در جریان روند مذاکرات قرار دادند. انوری افندی، نمایندۀ عثمانی، با تدوین «سفارت‌نامۀ ایران» مجموعۀ اسناد و صورت‌مجالس را در اختیار باب عالی گذاشت. نمایندۀ ایران، میرزا تقی‌خان، نیز همۀ اسناد، گزارش‌ها و صورت‌مجالس را به تهران ارسال کرد. شماری از اسناد و صورت‌مجالس ارسالی امیر پیشتر در بایگانی وزارت امور خارجه شناسایی شده و شماری نیز یافت نشده بود. با جست‌وجوهایی که در سال‌های گذشته انجام گرفت، بیشتر اسناد و نیز همۀ صورت‌مجالس یافت‌نشده، به‌دست آمدند و برای نخستین بار اسناد و مدارک مذاکرات چهار سالۀ میرزا تقی‌خان با عنوان «سفارت‌نامۀ ارزنةالروم» تدوین شد. جُستار حاضر می‌کوشد ضمن تبیین اهمیت اسناد و مدارک مذاکرات چهارسالۀ ارزنةالروم، صورت‌مجالسی را که به‌تازگی یافت شده‌اند، مرور کند؛ اسنادی که مبیّن تکاپوهای میرزا تقی‌خان برای دفاع از حقوق حقۀ ایران در برابر ادعاها و زیاده‌خواهی‌های نمایندۀ عثمانی در مذاکرات ارزنةالروم هستند.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229390_d3bdbaadc48be831e1b2f0f2e58184fc.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>مجمع‌الصنایع «حاصل اندیشه امیرکبیر»</VernacularTitle>
			<FirstPage>49</FirstPage>
			<LastPage>57</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229394</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>داریوش</FirstName>
					<LastName>شهبازی</LastName>
<Affiliation>پژوهشگر حوزه تاریخ تهران و تهران‌شناسی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">هزاران سال است جریان خردورزانه‌ای در جامعه ایرانی، در مسیر تطور و تعالی فرهنگ و تمدن این سرزمین، شکل گرفته و همواره وجودش رو به تعالی است. جریانی که جدا از حیات سلسله‌های پادشاهی و حکومت‌هاست و ارتباطی به فتح، پیروزی و شکست ندارد. جریانی که به برکت گهر و ذات خرد ایرانی توانسته است جامعه ایرانی را از هزاره‌های پیشاتاریخ تا امروز تداوم و حیات بخشد و اقوام گوناگون و سلیقه‌های متنوع را هم‌خو سازد.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229394_337ed66107c43bb40c4b1fe2fc287aa0.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>اسناد سخن می‌گویند : تعمیر و نگهداری مدرسۀ دارالفنون در دورۀ قاجار</VernacularTitle>
			<FirstPage>59</FirstPage>
			<LastPage>66</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229396</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>امین</FirstName>
					<LastName>محمدی</LastName>
<Affiliation>دکتری تاریخ و پژوهشگر پژوهشکده اسناد سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">مدرسه ماندگار دارالفنون از زمان تأسیس 1230 ه. ش تاکنون اشاره دو بار تجدید بنا شده است. سازه‌ها مورد و تعمیر قرار گرفته است. علت تعمیرات؛ نحوه و چگونگی آن برای محققان و پژوهشگران معماری موردتوجه می‌باشد.&lt;br /&gt;در این مقاله بررسی اسنادی در این مورد می‌پردازیم.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229396_991168ed7d6087ddace6e0956c85a554.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>نگاه اجمالی به مدرسه دارالفنون تبریز و فعالیت‌های علمی و آموزشی آن در دوره قاجار</VernacularTitle>
			<FirstPage>67</FirstPage>
			<LastPage>71</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229399</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>جواد</FirstName>
					<LastName>ابوالحسنی</LastName>
<Affiliation>مدرس مدعو دانشگاه تبریز و دانشگاه شهید مدنی آذربایجان</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">دوره سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ( 1313 - 1264 ه. ق)، اشاره با وجود تمامی ضعف‌ها و کاستی‌های خود، از حیث بروز تحولات فکری و تأسیس نهادهای علمی و آموزشی حاصل از ارتباط و تعامل با جهان غرب، دوره درخور توجهی است. در ابتدای این دوره، جامعه سنتی ایران شاهد ظهور دولتمردی فکور و به‌غایت عمل‌گرا چون میرزا تقی‌خان امیرکبیر در مسند صدارت شد؛ دولتمردی که به‌واسطه مشاهده بنیادهای فرهنگی روسیه و عثمانی و کسب تجربه و دانش وافی، به فراست دریافته بود که برای برون‌رفت از این استیصال و درماندگی باید اصلاحات و اقداماتی اساسی در تمامی حوزه‌ها، از جمله حوزه فرهنگی، صورت گیرد. ماحصل چنین تفکرات و خواسته‌هایی، تأسیس نخستین مدرسه به سبک مدارس اروپایی به نام «دارالفنون» در تهران بود. در حدود یک‌دهه بعد، به تأسی از مدرسه دارالفنون تهران، در دوره ولایتعهدی مظفرالدین میرزا، مدرسه‌ای با همان سبک در دارالسلطنه تبریز تأسیس شد؛ مدرسه‌ای که ابتدا به نام مدرسه دولتی خوانده شد، پس از مدت کوتاهی دارالفنون و در نهایت به مدرسه مظفری معروف شد. گر چه ماندگاری چندانی نداشت، اما در تربیت برخی از کارگزاران فهیم و کارآمد دولتی نقش مهمی داشت. مقاله حاضر بر آن است با اتکا به منابع و مآخذ موجود، چگونگی شکل‌گیری مدرسه دارالفنون یا مظفری تبریز و فعالیت‌های علمی و آموزشی و فرجام آن را به صورت مختصر بررسی کند.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229399_7c970fc09e5551725bde32cb0ce37e42.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>عملکرد شورای عالی معارف/ فرهنگ در صدور مجوز نشر کتاب بررسی مصوبات شورا در خصوص تألیف، تصحیح، ترجمه و تدوین کتاب (1314-1320)</VernacularTitle>
			<FirstPage>75</FirstPage>
			<LastPage>86</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229401</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>رحیم</FirstName>
					<LastName>روح‌بخش</LastName>
<Affiliation>کارشناس مسئول مرکز اسناد شورای عالی آموزش وپرورش، محقق و پژوهشگر حوزه تاریخ تعلیم و تربیت</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">یکی از اقدامات شورای عالی معارف صدور مجوز نشر کتاب اشاره بوده است که با بررسی آثار مؤلفان آن مجوز نشر صادر می‌کرده‌است. در این مقاله به بررسی این عملکرد می‌پردازیم.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229401_9cc5e95a7cc50d1dd854741cd273f958.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>چگونگی شکل‌گیری آموزش وپرورش نوین در اهواز</VernacularTitle>
			<FirstPage>87</FirstPage>
			<LastPage>106</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229403</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>امیری</LastName>
<Affiliation>دبیر بازنشسته تاریخ آموزش و پرورش استان خوزستان، اهواز</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">آموزش‌وپرورش به معنای نظام یاددهی-یادگیری، مهم‌ترین زیرساخت و بنیان تمدن در هر جامعه است. به نسبتی که هر جامعه از نظام آموزشی کارآمد و پویا برخوردار باشد، به همان نسبت دارای شاخص پیشرفت و تمدن است. خوزستان، به‌ویژه شهرستان اهواز، در این زمینه پیشینه کمی و کیفی قابل قبولی دارد. از زمانی که آموزش‌وپرورش نوین در ایران شکل گرفت، اهواز نیز پا به پای سایر مناطق کشور، به تأسیس مراکز آموزشی و استفاده از افراد برجسته علمی برای تدریس اقدام کرد. این نوشتار به‌دنبال تشریح چگونگی شکل‌گیری نظام آموزشی در شهرستان اهواز است.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229403_242f92e54a3cce4ec58fc2279ca70274.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>آموزش متوسطه در بازه زمانی بیش از ۱٠٠ سال اخیر</VernacularTitle>
			<FirstPage>107</FirstPage>
			<LastPage>112</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">229404</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>سید محمدحسین</FirstName>
					<LastName>حسینی</LastName>
<Affiliation>دکتری و عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش وپرورش</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>محسن</FirstName>
					<LastName>کیالاشکی</LastName>
<Affiliation>دکتری و مدیر گروه برق دفتر تألیف کتاب‌های فنی‌وحرفه‌ای</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>15</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">اولین مدرسه متوسطه در ایران همزمان با انجمن معارف تأسیس شده از آن زمان تاکنون ضمن فارغ‌التحصیلان زیادی که از نظر کمی داشته است از نظر کیفی نیز دچار تحولات زیاد بوده است. که در این مقاله که مبنای پژوهشی دارد به صورت خیلی خلاصه به این موضوع پرداخته است که ارائه می‌شود.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_229404_efd302e23035af136818b193d09a992d.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>

<Article>
<Journal>
				<PublisherName>سازمان پژوهش  و برنامه ریزی آموزشی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه گنجینه دارالفنون</JournalTitle>
				<Issn>2645-4238</Issn>
				<Volume>7</Volume>
				<Issue>28</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2025</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>19</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>گزارشی از شب بزرگداشت دارالفنون تبریز در بنیاد ایرا ن‌شناسی آذربایجان شرقی</VernacularTitle>
			<FirstPage>115</FirstPage>
			<LastPage>124</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">230199</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>محمد</FirstName>
					<LastName>عزیزی</LastName>
<Affiliation>کارشناس ارشد پژوهشی بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>طاهره</FirstName>
					<LastName>علیمحمدی</LastName>
<Affiliation>کارشناس کتابدار بنیاد ایرانشناسی استان آذربایجان شرقی</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2025</Year>
					<Month>09</Month>
					<Day>23</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">براساس مستندات تاریخی، آذربایجان و مردمان فهیم‌ آن، نقش بسیار برجسته‌ای در راه بسط و تعمیم فرهنگ داشته و در پی‌ریزی بنای فرهنگ و ادب، و دانایی و آگاهی، پیش‌قدم بوده‌اند. پس از ایجاد دارالفنون تهران، به تقاضای مظفرالدین میرزا که دوران ولیعهدی خود را می‌گذراند، به‌هزینه دولت، مدرسه‌ای در تبریز تأسیس شد که در سالنامه‌های آن‌دوره به‌نام «مدرسه دولتی» و یا «مدرسه مظفری» معروف شد و امروزه به «دارالفنون تبریز» موسوم است. متأسفانه این بنای فرهنگی بسیار برجسته، در دوره ما چنان‌که باید محل توجه قرار نگرفته است و هم‌اکنون وضعیت مناسبی ندارد و ضرورت دارد، در جهت زدودن غبار فراموشی از چهره این اثر تاریخی و علمی، گام‌های بلندی برداشته شود. به‌منظور ارج نهادن به تلاش پیشینیان برای بسط و توسعه علم و دانش و تربیت فرزندان ایران،«بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی»، با همکاری «انجمن ایرانی تاریخ»، روز دوشنبه 28 آبان 14٠3 در نشستی تخصصی، به بررسی دلایل تأسیس و کارکرد ویژه دارالفنون تبریز و بررسی وضعیت کنونی آن پرداخت که گزارش مختصر آن را در ادامه می‌خوانید.&lt;br /&gt;در ضمن تحریریه فصلنامه از مدیریت محترم از بنیاد ایران‌شناسی آذربایجان‌شرقی به‌دلیل برگزاری این مراسم و ارائه این گزارش تشکر و قدردانی می‌کند.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://darolfonoonmag.oerp.ir/article_230199_87c78e1cb14febe4187391f8bd759281.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
